De 5 belangrijkste redenen waarom we noodzakelijke verandering (té) lang uitstellen

Reden 1: We zien de volledige kost van onze huidige situatie niet.

Een eerste reden waarom we te lang blijven zitten in een situatie die niet meer bij ons past, en we toch geen stappen (durven) zetten naar verandering, is dat we niet zien wat die huidige toestand, de belemmering, ons kost op àlle vlakken van ons leven, en op lange én korte termijn.
We hebben dus geen helder beeld van alle negatieve gevolgen van onze huidige toestand.

Twee vragen die je kunnen helpen om dit wél helder te gaan zien, zijn:

- Wat zijn de gevolgen van dit patroon op de verschillende gebieden van je leven? Denk bv. aan de gevolgen op vlak van gezondheid, werk, gezin, de effecten op je kinderen, op je relatie, op je vriendschappen, op hoe je je voelt, op je financiën, op de verwezenlijking van je mogelijkheden.

- Wat als je dit patroon nooit zal veranderen? Hoe zal je leven dan verder verlopen over 5 jaar, 10 jaar, 25 jaar? Hoe zal je dan terugkijken op je leven?


Reden 2: We zien de volledige opbrengst van de verandering niet.

Een tweede reden waarom we niet in beweging komen is omdat we nog niet zien waar we eigenlijk naartoe willen.
OK, je weet al wat je niét meer wil, maar wat wil je wel?
Als je een toverstokje had, en je zou je gewenste doel preciés zo kunnen toveren zoals je zou willen, hoe zou het er dan uitzien?
Beschrijf eens...
Hoe zou je je voelen? Hoe zou je leven? Wat voor werk zou je doen? Wat zou de invloed zijn van de verandering op je relaties, financiën, gezin, vriendschappen, kinderen? Wees zo gedetailleerd als je kan!

En ja, ik weet dat verandering in het echt niet werkt met toverstokjes.
En dat soms iets in ons zelfs bang is om te denken aan al die positieve veranderingen, alsof dat niet mag, of niet kan, of zelfs bijna ondenkbaar is soms.
En het motiveert ook ongelooflijk, als je ontdekt welk verlangen er in jou leeft.


Reden 3: We denken “als ik verander, verlies ik mijn eigenheid”.

Het kan best wel spannend zijn om datgene wat je tot nu toe als waar hebt aangenomen in vraag te stellen.
Sommige van je overtuigingen voelen zo waar dat je ze als een deel van jou bent gaan beschouwen.
En dan kan het zelfs zo voelen dat je een deel van jezelf gaat verliezen als je een stap zet naar verandering, ook al voel je dat je huidige patroon je meer en meer belemmert.

Zoals ik het ervaar bij mezelf en ook zie bij de mensen die ik begeleid, betekent ‘veranderen’ in de betekenis waarover we er hier over praten, echter altijd juist dichter bij jezelf komen.
Onderzoeken wat voor jou klopt. Weer beginnen leven naar je eigen interne kompas in plaats van naar de (echte of vermeende) verwachtingen van de mensen rondom jou.
En dus meer je eigenheid ontdekken, in plaats van ze te verliezen.


Reden 4 : We zijn te bang om uit onze comfortzone te komen.

Onze comfortzone, da’s natuurlijk zo’n concept dat te pas en te onpas gebruikt wordt. Ik ben even naar onze vriend wikipedia gaan kijken om te kijken wat die ervan maakt:
‘The comfort zone is a state within which a person feels at ease, familiar, in control, and experiences low anxiety. A person in this state uses a limited set of behaviors to deliver a steady level of performance, usually without a sense of risk.’

Belangrijk in deze definitie is dat we in onze comfortzone een beperkte set van gedrag gebruiken. En dat we, als we stappen zetten naar verandering, onszelf uitnodigen om te gaan experimenteren met nieuw gedrag. En dat kan heel spannend en onwennig voelen.

En dan is het goed dat we voor onszelf het verschil ontdekken tussen ‘oncomfortabel’ aan de ene kant en ‘onveilig’ aan de andere kant.

In de leerzone, waar je in stapt als je je buiten je comfortzone waagt, kan het namelijk best wel eens (of heel erg) oncomfortabel voelen.
Maar misschien ook wel verrijkend, leuk, zinvol en energiegevend.

Als je een té grote stap neemt (en enkel jij kan voelen en experimenteren welke grootte van stappen of stapjes voor jou klopt), dan kom je in de zone van angst terecht en dan voel je dat het onveilig wordt voor jou. Dan is het niet meer leuk spannend maar wordt het echt stresserend, beklemmend, benauwend enz.

Experimenteren met stappen, stapjes en ministapjes én hoe die allemaal voelen is dus de boodschap.


Reden 5: We weten niet hoé we van onze huidige toestand naar onze gewenste toestand moeten geraken.

Goed nieuws voor iedereen die zich herkent in reden 5:
- je moet alleen het éérste kleine mini baby-stapje kennen
- er is niet één juiste weg

Je neemt één mogelijk eerste babystapje en je kijkt verder van daaruit. En dan neem je weer een volgend klein stapje. En dan weer één. En weer één. En weer één.

En elke keer weer, herinner je jezelf aan deze tekst:

When you start doubting yourself,
remember how far you have come.
Remember everything you have faced,
all the battles you have won,
and all the fears you have overcome.

terug naar overzicht