De 10 beste redenen om je droomjob niét waar te maken

Eén voor één komen ze langs in mijn praktijk. De top 10 redenen om je droomjob niet waar te maken.

Of moet ik zeggen de top 10 excuses? Ik laat het oordeel aan jou over!

1. Het is te laat.

"Ik had er vorig jaar aan moeten beginnen. Of 10 jaar geleden. Of zelfs al 20 jaar geleden. Want nu kan het gewoon niet meer. Het is al te laat."

Dit is één van de meest voorkomende, en daarmee bedoel ik: deze wordt vaak expliciet zo benoemd.
En daarmee is hij vaak ook iets sneller te ontmijnen. Want ja, om Wimbledon te winnen hadden we vroeger moeten beginnen trainen, en misschien is het voor hersenchirurg op dit moment ook al te laat.

Maar al onze andere dromen?
Als we vandaag beginnen te leren en te oefenen en stappen te zetten in de richting van ons doel, dan komen we er vaak sneller dan we dachten, en oud worden we toch, of we nu stappen zetten in de richting van onze droom of niet, dus misschien beter toch mét onze droom dan zonder, niet?

En voor diegenen die dromen van Wimbledon of hersenchirurgie: wat precies daarin trekt je aan, los van de concrete details? Misschien kan je je droom toch nog waarmaken op een andere manier!

2. Het is te vroeg.

"Ik moet eerst nog dit leren, en ik kan dat nog niet, en dan moet ik dat nog doen en daarna ... en vervolgens ... en ..."

Iedereen in koor: "UITSTELGEDRAG!!!"

Ja, natuurlijk is het zo dat je stap voor stap naar je droomjob toewerkt, vaardigheden gaat leren, gaat oefenen, werkt aan je mindset, misschien eerst een job zoekt die-het-nog-niet-helemààl-is-maar-je-wel-een-stap-verder-brengt maar je begint op dat moment wél al heel duidelijk aan het werken naar je droomjob.

3. Ik kan het niet.

Hier hebben we te maken met een fixie, zou Carol Dweck zeggen. Een aanhanger van de fixed mindset die denkt "je kan iets of je kan iets niet". Een aanhanger van de growth mindset daarentegen denkt "als ik het nog niet kan, dan kan ik het léren".
En ja, voor de ene vaardigheid hebben we een groter potentieel dan voor de ander, de ene vaardigheid leren we sneller dan de andere, maar dat heeft niet allèèn met ons potentieel maar natuurlijk ook weer met die mindset te maken.

Kortom, "ik kan het niet" is een dooddoener, "ik kan het NOG niet" komt al veel dichter bij de waarheid.

4. Ik kan het misschien wél, maar dan komt er vanalles op me af (kritiek, commentaar, verwachtingen enz.) en daar kan ik niet mee om.

Waar ben je het meest bang voor? Wat is het allerergste dat iemand over jou zou kunnen zeggen? De ergste kritiek die je zou kunnen krijgen?
Het is belangrijk om aandacht te geven aan datgene in jou dat bang/onzeker/gestressed enz. is. Ook al wil je er misschien juist liever vanaf.

Je zou het kunnen beschouwen als een kind dat jouw aandacht vraagt. Hoe meer je het negeert, hoe luider het begint te praten, misschien zelfs gaat roepen, aan je mouw gaat trekken. Terwijl als je echt gaat luisteren, aandacht geeft, er tijd voor maakt, dan kan je er contact mee maken en ontdekken wat het echt nodig heeft.

5. Er zit niemand op me te wachten.

Je zou dit zo kunnen gaan denken. Je zou kunnen denken: "er is geen plekje dat voor mij bestemd is, waar ze op mij zitten te wachten."
Maar ik geloof erin dat dit eigenlijk wel zo is.
Ik denk dat er eigenlijk altijd wel een plek is, waar jij, met jouw unieke combi van talenten, én met al jouw ervaringen tot nu toe, én met jouw missie, nodig bent.
Een plekje dat jij alleen kan vullen.
Iets, een taak, die jij alleen kan doen op jouw unieke manier.

6. Het moet iets zijn waarin ik echt de àllerbeste ben, anders begin ik er niet aan.

Auw, de vergelijkingsval.
En wat doen we als we in de vergelijkingsval trappen?
1. We zien alleen wat we niét kunnen, en we zien niét meer wat we wél kunnen.
2. We zien onze unieke combi van missie, talenten en ervaringen niet meer.
3. We vergeten dat we lerende wezens zijn.

Dus: kijk naar wat je wél kan, kijk naar jouw unieke combi (kijk naar het verschil met wat anderen doen) en gun jezelf het leer-pad.

7. Ik mag niet voor mezelf kiezen, dat is egoistisch.

Dit excuus komt eigenlijk voort uit een denkfout.
Diegenen die dit excuus gebruiken, denken nl. in een OF/OF kader:

OF ik kies voor mezelf (ik kies ervoor om stap voor stap naar mijn droomjob toe te werken)
OF ik kies voor anderen (wie die anderen dan ook mogen zijn: huidige werkgever, partner, kinderen, vrienden, familie, enz.).

Mensen die dit excuus gebruiken, hebben dus het idee dat ze een ander tekort doen, als ze voor zichzelf kiezen.
De vraag is: kan ik zowél voor mezelf zorgen als voor anderen, of nog: is het misschien niet beter voor de anderen als ik beter voor mezelf ga zorgen (door stap voor stap naar mijn droomjob toe te werken) omdat ik dan meer energie krijg, vrolijker word, een gevoel van zinvolheid ervaar, een voorbeeld voor mijn kinderen ben, enz.?

8. Als het echt voor mij bestemd is, komt het vanzelf op mijn pad.

Daar zou ik deze kunnen tegenoverstellen: "Even if you're on the right track, you'll get run over if you just sit there" (Will Rogers).

Dit excuus wordt nogal eens gebruikt door mensen met een leerstijl die sterk gericht is op het observeren/reflecteren en/of het denken. (En ik kan het hen niet kwalijk nemen, want euh, ik ben ook zo ;-))

Wij observeerders/reflecteerders en denkers (om maar even in hokjes te praten, nu ik toch bezig ben), ja, wij houden dus enorm van denken en praten en nog eens denken en praten en nog eens wat reflecteren en nog eens wat lezen en wat denken enzovoort en dat vinden wij heel fijn en leuk en comfortabel en vooral ook VEILIG.

Maar als wij iets moeten gaan DOEN? Tja... Ik persoonlijk ga dan eerst een koffietje maken. (In koor: "UITSTELGEDRAG!!!")

Maar jammer genoeg voor ons observeerders/reflecteerders en denkers moéten we toch echt gaan DOEN om iets te bereiken.
("Moet dat écht?" "Ja, het kàn niet anders!" "OK dan..." diepe zucht)

9. Ik kan mijn droom niet waarmaken, want ik ben geen ... (vul in naar keuze; ondernemer, risiconemer, durver, doorzetter, volhouder, enz.)

Aha, onze vriend fixie is hier weer, in een soort vermomming. Hier zegt hij namelijk niet ronduit "ik kan niet ondernemen, doorzetten, volhouden, enz." maar vermomt het als karaktertrekken die je al dan niet hebt.

Wel, goed nieuws, ook ondernemen, doorzetten, risico’s nemen, volhouden enz. zijn vaardigheden, complexe strategieën, die je kan leren.
Vaardigheden die enorm beïnvloed worden door onze overtuigingen of mindset dus ook het onderzoeken van onderliggende gedachten en emoties komt hier weer aan bod.

10. Ik weet nog niet exàct hoe mijn droomjob eruit ziet.

Neen, je weet nog niet exact hoe je droomjob eruit ziet, want je bent nog niet bezig.

Pas als je op je pad bent, wordt het pad duidelijk. Jij mààkt het pad.
En het pad kan ook in de loop van de tijd veranderen.

Dus stappen maar. Je hoeft alleen te weten wat je eerste stap zal zijn. Alleen die alleréérste stap.

Wil je dit thema verder onderzoeken? Je bent van harte welkom op één van de workshops of voor individuele begeleiding.

terug naar overzicht