De 4 belangrijkste struikelblokken bij het jezelf laten zien

Ik zit al een paar dagen te worstelen met het schrijven van dit artikel. Ik wéét wat ik wil schrijven en dat het waard is geschreven te worden.
En toch voelt mezelf laten zien soms zoals in het kinderversje "Appelsien, laat u zien! Pas maar op of ik eet u op!"

Wat maakt jezelf tonen soms zo ambivalent? Wat maakt je natuurlijke beweging om je eigen plek in te nemen, te tonen waar je voor staat en je eigen ding te doen in de wereld niet altijd even makkelijk?

Struikelblok 1: Je wil jezelf wel laten zien, maar je weet niet hoé dat moet.

Zichtbaar zijn is een vaardigheid. Een vaardigheid zoals fietsen, zwemmen, assertief zijn. Iets dat je kan leren dus. Als je jezelf wil tonen, ga je bepaalde dingen juist wel doen en zeggen, en anderen dingen ga je juist niet doen of zeggen.
Als je niet goed weet hoe je jezelf meer kan tonen, dan kan je dat leren van mensen die er expert in zijn. In NLP-termen noemen we dat model-leren, leren van een model dus.
Wie in jouw omgeving toont zichzelf op een manier die jij prettig vindt? Wie is er zichtbaar? Wat doen deze mensen ànders dan jij? Wat is er anders in hun gedrag, de manier waarop ze bewegen, de dingen die ze zeggen, de manier waarop ze dingen zeggen, het moment waarop ze iets zeggen? Als je de verschillen ontdekt tussen de ander en jezelf, op gebied van gedrag maar ook wat betreft zelfbeeld, waarden en overtuigingen, dan kan je ook kiezen wat je gaat oefenen om zelf ook meer zichtbaar te zijn.

Struikelblok 2: Je wil jezelf wel laten zien, maar je vraagt je af: "wanneer zal ik goed genoeg zijn om mezelf te tonen?"

Ha, onze vriend perfectionisme laat zijn staart zien! Een goed moment om jezelf de vraag te stellen: wat zijn de eisen die ik aan mezelf stel? En hoe realistisch zijn die eisen? Gun ik mezelf de ervaringen van het leerproces? En wat met de eisen die ik aan anderen stel? Moeten zij ook goed genoeg zijn om zichzelf te mogen tonen, of ben ik milder naar hen toe?
Er is niks mis met hoge eisen. Hoge eisen zijn een uiting van je streven naar precisie, nauwkeurigheid, competentie. Maar als die hoge eisen maken dat je nog niet naar buiten mag treden, jezelf nog niet mag tonen voor je aan al je normen voldoet, dan ontzeg je jezelf de kans om te doen, te leren, en te genieten van de weg naar competentie.
Welk stapje kan jij vandaag zetten om je te tonen zoals je bent, niet minder en ook niet meer?

Struikelblok 3: Je wil jezelf wel laten zien, maar je bent allergisch voor mensen die teveel op de voorgrond treden en je wil vooral niét zoals zij zijn.

Ken je die mensen? Ze zijn echt totààl incompetent maar ze voeren de hele tijd het hoge woord en iedereen schijnt nog naar hen te luisteren ook! Ik beken: aan zo'n mensen ben ik echt mega-allergisch. En ik ben niet alleen met deze allergie.
Op zich is het helemaal niet erg dat we ons aan eigenschappen in mensen storen. Vaak maakt zien wat we niet willen, gewoon duidelijker waar we zelf voor staan en welke weg we zelf willen gaan. Als we ons echter laten belemmeren door deze allergie, dan is dat een andere zaak.
Dan kunnen we onszelf de vraag stellen: in welke eigenschap ben ik zelf doorgeschoten, zodat deze mensen me zo irriteren? Of: welke eigenschap missen deze mensen volgens mij, en wat is mijn eigen relatie met deze eigenschap?
Bij mij ging het om de eigenschap 'bescheidenheid'. Ik was bescheidenheid gaan linken aan 'niet praten over wat je kan' en daarna aan 'niet tonen wat je kan'. Sinds ik die inzichten heb, geraak ik niet meer uit balans door mensen die in mijn ogen teveel zichtbaar zijn. (Al blijf ik me wel lekker ergeren! :-)

Struikelblok 4: Je wil jezelf wel laten zien, maar je worstelt met tegenstrijdige boodschappen vanuit je familiesysteem.

Welke boodschappen heb jij - bewust én onbewust - meegekregen vanuit je gezin van oorsprong?
Wat zeiden je ouders over jezelf tonen en je plek innemen? En, nog veel belangrijker, wat déden ze zelf? Toonden ze zich met al hun kwaliteiten en gebreken? Of waren ze bescheiden, te bescheiden, bijna onzichtbaar? Hoe werd er binnen jullie gezin gepraat over mensen die zichzelf toonden?
De boodschappen die we meekrijgen uit het familiesysteem beïnvloeden ons meer dan we denken. Maar hoe bewuster we ons worden van alles wat we meegekregen hebben, hoe meer vrijheid er ontstaat om daar op onze manier mee om te gaan. Om onze eigen manier van zichtbaar zijn te ontdekken en te gaan staan voor wie we zijn.

Onderzoeken wat maakt dat je je eigen plek nog niet volledig inneemt, is niet altijd even makkelijk. Je wordt geconfronteerd met je diepste angsten, overtuigingen, hoe je denkt over jezelf en de wereld. Het vraagt moed om daar beweging in te brengen en een nieuwe weg te gaan. Maar de voldoening, de levenslust die je voelt als je dat wat in je leeft, naar buiten kan brengen, die is het waard om die nieuwe weg in te slaan en te tonen aan de wereld waar jij goed in bent.

Of zoals in de Gnostische Evangeliën geschreven staat:

Als je dat wat in je is naar buiten brengt,
zal dat wat in je is
je redding zijn.
Als je dat wat in je is niet naar buiten brengt,
zal dat wat in je is
je vernietigen.

Wil je begeleiding bij dit thema of een ander thema dat belangrijk is voor jou?
Contacteer me voor een kennismakingsgesprek via ann@althea-training.be of 0474 65 79 43.

terug naar overzicht