5 anti-tips voor wie midden in een faalangst-aanval zit

Als coach met onder andere een specialisatie in faalangst, perfectionisme en uitstelgedrag heb ik natuurlijk een fantastisch leven.
Ik ben geweldig productief, voel me altijd even rustig en vol vertrouwen, ik heb een duidelijke blik op mezelf en mijn competenties en ga er elke dag weer vol tegenaan.

BZZZZZZZZZZZZZZZZZ (ik probeer hiermee geen bij te imiteren maar zo’n vervelende diepe bzz-toon, zoals in TV-programma’s als iemand een fout antwoord geeft ofzo)

Soit, niet dus. ;-)

Eén van de redenen dat ik deze specialisatie gekozen heb (of zou ik beter zeggen: dat deze specialisatie mij gekozen heeft? ;-) is dat ik perfectionisme, faalangst en uitstelgedrag van binnen en van buiten ken.

Natuurlijk heb ik in de loop van de jaren veel geleerd over het herstel van deze patronen en heb ik er veel minder last van dan vroeger.
Anders zou ik bijvoorbeeld niet hebben durven starten met dit vak, zou je niet regelmatig een e-zine in je mailbox krijgen, zou ik niet aan de uitwerking van een nieuw aanbod bezig zijn, euh oeps, met dat laatste ging er toch iets mis anderhalve week geleden.

En ja, daar was hij dan, een full-fledged faalangst-aanval van meerdere dagen (gij zult niet liegen tegen uw klanten: het was meer dan een week) met volledige verlamming, bijbehorende paniekgedachten, ‘zouden-we-alles-niet-gewoon-bij-het-oude-laten’-ideeën en nog wat half slapeloze nachten erboven op.

Als perfectionisme-coach komen daar dan nog de gewéldig onaangename gedachten bij op:
"Ha! Hoe denkte gij dat gij die mensen ga kunnen helpen als gij daar zelf nog zo mee zit! Hoe denkte gij in godsnaam dat gij ook maar iéts voor die mensen kunt betekenen! Gij kunt zellef NIKS van uw vak! Ge zoudt er beter mee STOPPEN! AFBELLEN DIE AFSPRAKEN! NU!’
Mijn criticus praat duidelijk iets meer dialect dan ikzelf en hij kan héél overtuigend zijn. (maar afspraken heb ik niet afgebeld ;-)

Het voordeel van mijn vak is dan weer dat elke faalangst-aanval ook weer zeer interessante inzichten én artikels oplevert, in dit geval, mijn 5 favoriete anti-tips voor wie midden in een faalangst-aanval zit, of WHAT NOT TO DO!

Anti-tip 1: Zonder je af!

Wat je ook doet, blijf alleen!

Als je alleen bent, hebben je pieker-gedachten veel meer vat op je. Je kan helemaal verstrikt geraken in je negatieve gedachten, totdat je begint te denken dat de werkelijkheid inderdaad is zoals jij denkt dat ze is!

Anti-tip 1 bis: zoek het gezelschap op van ultrakritische mensen, die je bevestigen in je negatieve gedachten.

Als je écht niet alleen kan blijven, dan is dit een mooi alternatief.

Deze mensen kan je herkennen aan bv. volgende soort uitspraken:
- Dat kan jij toch niet!
- Dat zal toch niet lukken!
- Je moet dat niet proberen, dat hebben mensen al gedaan en dat gaat niet!
- Denk je écht dat dat zo gaat gaan?
- En wié heeft dat gezegd dat je dat dan zo moest doen? En die ként daar iets van of wat?

Anti-tip 2: Geef toe aan de verlamming!

Het is heerlijk, verleidelijk, aantrekkelijk om tijdens een faalangst-aanval NIETS te doen.

Wel, doé dan ook rustig NIETS!!! Stel uit, denk ‘dat kan morgen wel’, geniet van de tijdelijke oppervlakkige opluchting en negeer dat knagende ongenoegen binnenin!

Neem je voor om de volgende ochtend écht écht ECHT aan die angstaanjagende taak te beginnen en stel dan opnieuw uit. Blijf dit doen zolang je kan.

Anti-tip 3: Zoek afleiding!

Je wil je natuurlijk niét bezighouden met het voorwerp/de taak van je angst zelf, want dat zou iets fundamenteel kunnen oplossen, dus zoek zoveel mogelijk afleiding:
eet een extra stukje taart, surf op internet (I LOVE the internet!), ga shoppen, kijk TV, ...

Alle prikkels zijn toegestaan, als ze je maar niét doen denken aan de taak die je probeert te vermijden.

Anti-tip 4: Vergelijk jezelf met anderen!

Om een faalangst-aanval zolang mogelijk in stand te houden is het belangrijk om jezelf met anderen te vergelijken die met gelijkaardige dingen bezig zijn.

Je criticus merkt dan dat zij veel béter zijn, de dingen ànders aanpakken (en lijkt die aanpak niet veel béter?), veel snéller vooruit gaan (wat natuurlijk ook weer béter is), geen last lijken te hebben van enige vorm van faalangst en al die dingen samen versterken je faalangst-aanval. Doel bereikt!

Anti-tip 5: Wees HARD voor jezelf!

Doorheen heel de aanval is het belangrijk om zo hard mogelijk te zijn voor jezelf.
Hard zijn voor jezelf helpt trouwens ook om extra aanvallen uit te lokken, dus deze anti-tip werkt op verschillende vlakken (extra winst!).

Hard zijn kan op verschillende manieren:
- zorg slecht voor jezelf: vb. slaap te weinig, slaap te veel, eet op een manier die je niet voedt (letterlijk of figuurlijk), beweeg te veel of te weinig of op een manier die je geen deugd doet (‘ik moét’).
- hard zijn qua denken: Hoe praat jij tegen jezelf? Hoe kritisch ben jij voor jezelf? Hoe kritischer en harder je bent voor jezelf (mijn criticus is SU-PER!), hoe langer je een faalangst-aanval kan laten duren.

terug naar overzicht