Enkele getuigenissen

Marie-Hélène de Cannière, 40:
Ik ben nu voetreflexologe en leef in een nieuw samengesteld gezin met 6 kinderen tussen 8 en 23 jaar. 4 zijn eigen kinderen. Professioneel en emotioneel ben ik al lang op zoek naar mezelf.

Als je op een paar jaar tijd vaststelt dat je niet past in de wereld van je werk (ik was marketing consultant, met een doctoraat in Toegepaste Economische Wetenschappen) noch in de wereld van je relatie (wel vriendschap maar niet het vuur wat je graag voelt), dan kan je met je ogen dicht blijven ronddobberen of ervoor kiezen om jezelf eindelijk eens te gaan begrijpen...

Ik heb lang gereisd zonder mij bewust te zijn van het feit dat ik een hooggevoelige, hoogbegaafde vrouw ben. Tot ik hier een hoopgevend boek over las: Hooggevoeligheid, van opgave naar gave, van Susan Marletta-Hart.

Lezen is voor mij vaak heel verhelderend, leerrijk. Maar de stap zetten naar mijn eigen werkelijkheid is niet altijd even gemakkelijk. Als het in een boek allemaal klopt, dan daarom nog niet op je werk, als je met vrienden praat, met je lief of je partner of je kinderen. Of je ex. Of de ex van je lief.

Het was voor mij duidelijk: veertig jaar rondreizen zonder gids en zonder besef van mijn eigen aard, dat wou ik nu anders aanpakken. Om het bewust omgaan met mijn aard vorm te geven ging ik op zoek naar iets of iemand die mijn inzicht in hooggevoeligheid kon helpen verdiepen.

Een groepscursus kon, dicht bij mij. Maar ik had net een nare ervaring achter de rug met een groep, dat zag ik niet zitten. Surfend op het net kwam ik terecht op de website van Althea Coaching. Het tekstje "Je mag zijn wie je bent..." ontroerde mij tot tranen. Ik surfte nog wat rond, en zag dat de optie bestond van emailcoaching.

Ik liet dat even bezinken. Ik zag er wel wat in. Het is heel soepel, en lezen en schrijven liggen mij wel. Ik besliste om het te proberen.

Mijn ervaring met de coaching overtreft mijn verwachtingen. Het is een vorm van coaching waarbij ik mijn eigen tempo en dagindeling helemaal niet extra belast. Ik kan schrijven wanneer ik daar echt klaar voor ben. Ik stuur op wanneer ik voel dat het is wat ik wil delen met Ann. Ik kan herlezen, herschrijven.

Door vragen aan te reiken is Ann als een soort gids. Alleen al om de kernvraag duidelijk te maken waarrond ik met haar wou werken, kreeg ik een blad vol vragen. Ze stelt best wel moeilijke vragen, die enige tijd vragen voor ik erop kan antwoorden. Niet moeilijk qua taal of zo. Moeilijk omdat ik voel dat haar vraag mij uitnodigt om dieper in mezelf te gaan kijken. Omdat ik niet meteen zo recht voor de raap weet wat ik daarop zou moeten antwoorden. Haar vragen zetten mij aan het werk. Ik moet het plaatje onder de loep nemen, liefst zelfs onder de microscoop leggen, kijken waaruit het eigenlijk allemaal is opgebouwd, om dan terug uit te vergroten en het hele plaatje van op een afstand in ogenschouw te nemen.

Maar Ann loopt ook naast mij en toont mij waar er struikgewas over het pad groeit, waar een oude boom omvergevallen is, waar het helder en gemakkelijk loopt. Ze reikt mij materiaal aan, inzichten, andere teksten en boeken waar ik mij in kan verdiepen, die mijn proces kunnen verrijken. Ann is een heel verrijkende dame.

Ze leert mij om zelf te kijken, nog verder, nog helderder, en herinnert mij aan zijwegen, omwegen, alternatieven. En ze herinnert mij eraan dat ik de weg zelf afleg. Ze toont mij met de regelmaat van de klok dat ik al knap werk heb verricht. En dat geeft me telkens weer moed om ook de volgende hindernis met vertrouwen te naderen.

Komen tot je kern is geen gemakkelijke opgave. Het is een taak waar je opeens voor kiest en daarin is het niet vanzelfsprekend om steun te vinden. De meerderheid van de mensen heeft hier geen boodschap aan, en in de groep begeleiders en therapeuten allerhande zijn er ook kapers op de kust. Mensen die het roer van je overnemen, in plaats van jou in de volle verantwoordelijkheid voor je proces de middelen aan te reiken om zelf het roer in handen te houden.

Voor mij is Ann één van die bijzondere mensen die mij steunen, begrijpen en die mijn proces waardevol vinden. Iemand die mij vraagt: "En, heb je het roer goed vast, volg je de koers die je wil volgen, zit de wind goed in je zeilen?"

terug naar overzicht